Tag: dailyprompt-1867
-
Wat stilte kost ( Palindrome 191 )
Palindrome – 191 woorden Soms brengt schrijven me terug naar plekken waarvan ik dacht dat ik ze achter me had gelaten. Wanneer je je autobiografie schrijft, hoef je niets te verzinnen. Alles is er nog. Elke gebeurtenis. Elk gezicht. Elk gesprek. Alles zit opgeslagen in je hoofd en soms ook nog in je lijf. En…
-
De dag dat angst plaatsmaakte voor nee
Het omgaan met angst heeft me de afgelopen jaren meer geleerd dan ik ooit had willen leren. Angst is een vreemd iets. Het maakt je alert, scherp, klein en groot tegelijk. Het kruipt onder je huid, nestelt zich in je spieren en blijft daar zitten. Soms dagenlang. Soms jaren. Toen ik uit die relatie stapte,…
-
Terrasweer volgens Nederlanders, zon erbij, jas aan en gaan ☀️
Na een nacht waarin slapen meer leek op een olympische discipline dan op daadwerkelijk uitrusten, had ik vanmorgen even tijd nodig om op te starten. Het daglicht prikte al eigenwijs langs het rolgordijn mijn slaapkamer binnen en buiten deden de merels alsof ze auditie hadden voor The Voice Vogel Editie. Terwijl ik daar lag, half…
-
Waarom ik geen advies meer vraag
Er is een groot verschil tussen iemand bewonderen en iemand om advies vragen. Heel eerlijk: ik bewonder niemand. En advies vragen doe ik al heel lang niet meer. Waarom? Omdat ik heb gemerkt dat veel mensen hun advies zien als een soort opdracht. Alsof je het precies zo moet uitvoeren, tot op de naad. En…
-
Ik liep voor een glas water… en vond richting in de tuin 🌿
Richting… tjee.Dat is voor mij best een gecompliceerde vraag. Aan de ene kant ben ik een enorme impuls-mens. Maar dan vooral in de gewone, alledaagse dingen. Ik kan midden in mijn werk zitten, opstaan voor een glas water, naar de keuken lopen, het glas vullen…en terwijl ik me omdraai, zie ik ineens de tuin. Die…
-
Kerst zoals het voor mij voelt
Kerst is voor mij altijd meer geweest dan zomaar een feestdag. Begrijp me niet verkeerd, ik kan van elke feestdag genieten, maar Kerst… die draagt iets in zich wat erbovenuit stijgt. Misschien is het de tijd van het jaar. De dagen op hun kortst, de nachten die zich lang en stil uitstrekken. Alsof de wereld…
-
Mijn favoriete emoji (en wat dat misschien over mij zegt) 💩
Wat mijn favoriete emoji is?Blijkbaar is dit een vraag waar je iets over jezelf mee blootlegt. Na een korte interne crisis—want kies je iets sociaals, iets vrolijks, iets dat je imago een beetje oppoetst? Kwam ik toch uit bij de harde waarheid. 💩 Ja. Die. Niet de subtiele glimlach. Niet het hartje. Niet de “ik-heb-mijn-leven-op-orde”-emoji.…
-
Vrijheid was mijn grootste risico
Ik heb vandaag lang nagedacht over deze vraag.Een risico nemen waar ik geen spijt van heb. En eerlijk?Ik kon er niet meteen één bedenken. Niet omdat ik niets durf.Integendeel. Ik kan behoorlijk impulsief zijn. Zo iemand die ’s ochtends wakker wordt en denkt:die muren krijgen vandaag een andere kleur. Of spontaan bij de kapper zit…
-
Waar ik nerveus van word? Risicospel bij kinderen
Laat ik maar meteen eerlijk zijn,van risicospel bij kinderen krijg ik een beetje de kriebels. En nee, niet van het spelen zelf…maar van het feit dat we tegenwoordig moeten leren hoe we kinderen weer laten spelen. Ik werk al lang genoeg in de kinderopvang om alle stromingen voorbij te hebben zien komen.Van nature naar nurture…
-
De was.
Ja hoor. Dat dus. Van alle diepzinnige, levens veranderende gedachten die mijn brein had kunnen produceren op een zonnige zondag… is het de was. Best jammer eigenlijk. Mijn dag begon nog best veelbelovend. Een rustig ontbijtje, de moka die zacht pruttelend een heerlijke kop koffie staat te brouwen en ik die, enigszins ambitieus, richting de…
metopenblikopkinderen 