Richting… tjee.
Dat is voor mij best een gecompliceerde vraag.
Aan de ene kant ben ik een enorme impuls-mens. Maar dan vooral in de gewone, alledaagse dingen.
Ik kan midden in mijn werk zitten, opstaan voor een glas water, naar de keuken lopen, het glas vullen…
en terwijl ik me omdraai, zie ik ineens de tuin.
Die plantjes.
Die nog gepoot moeten worden.
En voor ik het weet sta ik buiten.
Met mijn handen in de aarde.
Zonder glas water.
Dus ja… ik kan soms een beetje een warhoofd zijn.
Ik hop van taak naar taak alsof mijn hoofd tien tabbladen open heeft staan… waarvan er drie vastgelopen zijn en één keihard muziek afspeelt.
Maar gek genoeg?
Ik krijg het meestal wel allemaal gedaan.
En als het “kip-zonder-kop-gevoel” te lang duurt, spreek ik mezelf toe.
Even streng.
Even focus.
Je zou dus kunnen zeggen dat mijn ADHD mijn leven richting geeft…
(lees dit met een flinke dosis sarcasme).
Maar als het gaat om de grotere dingen in het leven?
Dan ben ik ineens het tegenovergestelde.
Dan ga ik wikken.
Wegen.
Analyseren.
Alles van alle kanten bekijken…
en vervolgens nog een keer.
Tot ik mezelf uiteindelijk een mentale schop onder mijn kont geef om gewoon een keuze te maken.
Maar…
er is nog iets wat mij richting geeft.
De seizoenen.
En nee, dit is niet ineens een zweverig moment—of nou ja, een klein beetje misschien.
Ik heb het weer opgepakt.
Echt leven met de seizoenen.
Eten wat het seizoen brengt.
Naar de boer voor lokale producten.
Organisch waar het kan.
En ineens ben ik iemand die enthousiast wordt van een pompoen.
Van “ooooh het is aspergetijd!”
Alsof ik een soort volwassen versie van een kind ben dat blij wordt van ijsjes… maar dan met groenten.
En ergens…
is dat eigenlijk best fijn.
Want terwijl mijn hoofd alle kanten op schiet,
brengen de seizoenen me steeds weer terug.
Naar rust.
Naar ritme.
Naar een soort natuurlijke richting…
Einstein zei ooit, Creativiteit is intelligentie die plezier maakt. Dus ja… misschien heb ik niet altijd een strak plan.
Maar zolang ik weet wanneer het pompoenseizoen begint, komt het vast goed. 🎃
Zelfs voor een warhoofd zoals ik. 🌿✨
metopenblikopkinderen 
Plaats een reactie