Categorie: het leven
-
Vier vrouwen, één bank en een leven vol humor
Sommige series blijven je bij. Niet alleen omdat ze goed zijn, maar omdat ze ergens vertrouwd gaan voelen. Alsof je telkens weer even bij oude bekenden op bezoek gaat. Voor mij is dat The Golden Girls. Ik heb hem in de loop der jaren ontelbaar vaak gekeken. En nog steeds kan ik ervan genieten. Vier…
-
Het meisje achter het hek en de wereld van Rudolf Steiner
Ik groeide op in de jaren zeventig, in een middelgrote gemeenschap waar de protestantse gemeenschap groter was dan de katholieke. Aan de rand van het dorp stond een oude katholieke school. Een statig gebouw dat al jaren leegstond. De ramen dof, het plein verlaten. Maar ineens gingen de geruchten rond dat daar een Waldorfschool zou…
-
Soms weet je het al jaren, maar ben je nog niet klaar om te springen
Als ecologisch pedagoog heb ik mezelf die vraag vaak gesteld: zal ik voor mezelf beginnen? Een eigen praktijk? Een plek helemaal van mij, waar ik kinderen, ouders en gezinnen op mijn manier mag begeleiden. Het was nooit een vraag die zomaar kwam aanwaaien. Eerder eentje die zich langzaam nestelde. Die af en toe zachtjes op…
-
Het leven sloeg me neer, maar liet me ook groeien
Het doel van het leven… ik denk dat ik daar inmiddels anders naar kijk dan vroeger. Toen ik jong was dacht ik dat geluk iets was wat sommige mensen gewoon kregen. Alsof het bij hen vanzelf naar binnen waaide, terwijl ik vooral leerde hoe het voelde om te vallen en weer op te staan. Als…
-
Langzaam onderweg naar Frankrijk | Een roadtrip vol zon, koffie en kleine geluksmomenten
Het is een zaterdag ergens in augustus wanneer we vertrekken. De zon is al vroeg wakker en verwarmt met volle kracht mijn huid zodra ik naar buiten stap. In de hal staan de duffelbags klaar, zorgvuldig ingepakt de avond ervoor. Altijd dat kleine moment van voorpret. Wetende dat er kilometers, nieuwe plekken en kleine avonturen…
-
Langzaam wakker worden tussen vogels, koffie en wilde bloemen
Langzaam word ik wakker. Buiten zingen de vogeltjes hun hoogste lied en ergens, vaag in de verte, hoor ik kinderstemmen door de ochtend dwarrelen. Ik rol loom richting mijn telefoon en zie dat het bijna acht uur is. Nog heel even blijf ik liggen. Nog heel even niets hoeven. Alleen voelen hoe de slaap langzaam…
-
Dances with Wolves, een film die stilletjes onder je huid kruipt
De woonkamer is donker. Buiten tikt de regen zacht tegen het raam terwijl ergens in de verte de televisie oplicht. We nemen een grote sprong terug in de tijd. Het jaar is 1988. Michael Blake probeert een onverkocht filmscenario onder de aandacht te brengen. Een verhaal waarvan hij hoopt dat iemand er potentie in ziet.…
-
Het boek waarvan ik nooit had verwacht dat het mij zó zou raken
Het boek dat mij compleet verraste Het is zomervakantie. Mijn kinderen zitten nog in hun jonge tienerjaren en vertrekken voor drie weken met hun vader op vakantie. Ineens is het stil in huis. Een stilte waar ik eerst even aan moet wennen. Ik slenter wat door het centrum van Apeldoorn zonder echt een doel te…
-
Zomaar een maandagochtend in Italië
Zomaar een maandagochtend ergens in mei. In de verte kraait een haan zijn ochtendlied, alsof hij de zon persoonlijk welkom heet. Een smalle strook licht glijdt nieuwsgierig langs het gordijn naar binnen en tikt zachtjes tegen de kamer aan. Goedemorgen. Langzaam draai ik me om en laat mijn blik door de ruimte dwalen. Vandaag is…
-
Mijn favoriete emoji (en wat dat misschien over mij zegt) 💩
Wat mijn favoriete emoji is?Blijkbaar is dit een vraag waar je iets over jezelf mee blootlegt. Na een korte interne crisis—want kies je iets sociaals, iets vrolijks, iets dat je imago een beetje oppoetst? Kwam ik toch uit bij de harde waarheid. 💩 Ja. Die. Niet de subtiele glimlach. Niet het hartje. Niet de “ik-heb-mijn-leven-op-orde”-emoji.…
metopenblikopkinderen 