Tag: dailyprompt-1860
-
Ik liet hem weer binnen…en dat ene moment achtervolgt me tot op de dag van vandaag.
Soms krijg je een vraag die je liever ontwijkt.Omdat het antwoord niet licht is. “Wanneer heb je geen actie ondernomen, terwijl je dat achteraf wel had gewild?” Deze komt binnen. Bijna tien jaar geleden kreeg ik een relatie met een man.Een man die aanwezig was. Humoristisch. Gul.Altijd daar. Hij droeg me op handen.Was lief voor…
-
Waar ik nerveus van word? Risicospel bij kinderen
Laat ik maar meteen eerlijk zijn,van risicospel bij kinderen krijg ik een beetje de kriebels. En nee, niet van het spelen zelf…maar van het feit dat we tegenwoordig moeten leren hoe we kinderen weer laten spelen. Ik werk al lang genoeg in de kinderopvang om alle stromingen voorbij te hebben zien komen.Van nature naar nurture…
-
Hoe ik ontspan na een zware dag (spoiler, het begint met niets)
Het is 05.30 uur.Donker. Stil. En vooral… koud. Voorzichtig steek ik één voet vanonder het dekbed.Direct spijt. Met een diepe zucht sla ik uiteindelijk toch het dekbed van me af.Daar gaan we weer. Op de automatische piloot werk ik mijn ochtendritueel af. Ontbijt, koffie, want zonder koffie gebeurt er hier helemaal niets en terwijl de…
-
Social media… ik blijf er een beetje ongemakkelijk van.
Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen.ik ben nog steeds een beetje huiverig voor social media. Serieus… soms scroll ik en denk ik.wat heeft de wereld hier nou precies aan? Er worden dingen gedeeld waarvan mijn wenkbrauwen spontaan een eigen leven gaan leiden.En dan die reacties eronder… buitenproportioneel onbeschoft, ronduit beledigend en…
-
De was.
Ja hoor. Dat dus. Van alle diepzinnige, levens veranderende gedachten die mijn brein had kunnen produceren op een zonnige zondag… is het de was. Best jammer eigenlijk. Mijn dag begon nog best veelbelovend. Een rustig ontbijtje, de moka die zacht pruttelend een heerlijke kop koffie staat te brouwen en ik die, enigszins ambitieus, richting de…
-
Een huis tegen de berg, een moment van thuiskomen
Het is het begin van de lente. De zon heeft net wat meer kracht gekregen en legt een warme, zachte gloed over de tuin. We zitten op het terras met een dampende kop koffie. Naast me staat mijn laptop schuin open en ik struin wat rond op Airbnb. Waar willen we heen dit voorjaar. Mijn…
-
De fout die me bijna brak… en wat ik ervan leerde.
Ja… maar dat ging niet vanzelf. Voordat ik überhaupt kon leren van mijn fouten, moest ik eerst stappen zetten waar ik helemaal geen zin in had. Want leren van fouten klinkt mooi. Alsof je even terugkijkt, iets begrijpt en daarna weer doorgaat. Maar zo werkt het bij mij niet. Ik kwam erachter dat ik pas…
-
Het land waar ik nooit meer naartoe wil
De schrijfopdracht was simpel maar ik wilde het toch net wat anders benaderen. “ Naar welk land op aarde zou je niet meer willen?” En eerlijk?Die vraag raakte me meer dan ik had verwacht. Want er is een land dat ooit voelde als vrijheid.Als avontuur. Als een tweede thuis. En datzelfde land is nu het…
-
Herkenning zonder familieband: mijn verhaal over loslaten en helen
Herkenning op papier Gisteren kwam de prompt voorbij:“Beschrijf iets positiefs wat een familielid voor je heeft gedaan.” Ik bleef hangen. Want eerlijk?Ik kom niet uit een gezin waar verdraagzaamheid, liefde of jezelf mogen zijn vanzelfsprekend was. Ik groeide op in een koude wereld.Hard. Stil. Afwijzend. De keren dat ik te horen kreeg dat ik niet…
-
Hoe mijn relatie veranderde in een stalkerverhaal. Deel 3 Onder zijn blik
Wat ooit begon als een rustige droom, veranderde langzaam in iets waar ik geen woorden voor had. Geen ruzies die uit het niets explodeerden, geen zichtbare breuklijnen, alleen een sluimerend gevoel dat er iets niet klopte. Tot het moment kwam waarop ik het niet meer kon negeren, de man tegenover mij was niet wie hij…
metopenblikopkinderen 