Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen.
ik ben nog steeds een beetje huiverig voor social media.
Serieus… soms scroll ik en denk ik.
wat heeft de wereld hier nou precies aan?
Er worden dingen gedeeld waarvan mijn wenkbrauwen spontaan een eigen leven gaan leiden.
En dan die reacties eronder… buitenproportioneel onbeschoft, ronduit beledigend en totaal losgeslagen.
Een post wordt compleet uit zijn verband getrokken en de maker blijft achter met een rotgevoel.
Missie geslaagd, internet.
Een pijnlijk voorbeeld?
De Ierse acteur Barry Keoghan.
Die jongen wordt online compleet afgebrand… om zijn uiterlijk.
Ja, echt.
Ik zat ernaar te kijken en dacht,
wie denk je eigenlijk dat je bent?
Mensen met privéaccounts en AI-profielplaatjes die even bepalen hoe iemand eruit “hoort” te zien.
Alsof ze zelf rechtstreeks van de cover van Vogue zijn gerold.
Ik reageer eigenlijk nooit op social media… maar hier heb ik een uitzondering gemaakt.
Soms kun je gewoon niet anders.
En dan lees je dat hij zijn laatste post heeft geplaatst omdat hij de kritiek niet meer aankan.
Dat hij het zich aantrekt. En dus met zijn eigen content van de socials verdwijnt.
En ergens denk ik; ach jongen… je speelt in grote producties, je reist de wereld over, je verdient goed…
maar tegelijkertijd denk ik, ja, en dan nog.
Woorden kunnen gewoon raken. Punt.
En toen kwam die ongemakkelijke vraag bij mezelf.
Wat is eigenlijk mijn bijdrage?
Is wat ik deel van toegevoegde waarde?
Verander ik de wereld ermee?
Eerlijk antwoord?
Nee.
Ik deel kleding.
Ik heb een webshop.
Ik probeer iets moois neer te zetten.
Geen wereldvrede. Geen diepe levenslessen. Gewoon… leuke items.
En dan heb je ook nog de platforms zelf.
Neem Pinterest.
Onschuldig, zou je denken.
Kreeg ik dit weekend een waarschuwing,
mijn content zou “zelfverwonding en schadelijk gedrag” bevatten.
Pardon?
Mijn pins bestaan uit jurken, truien en een verdwaalde blouse hier en daar.
Blijkbaar zijn zachte kleuren tegenwoordig gevaarlijk terrein.
Maar goed, je móet reageren.
Anders sluiten ze gewoon je account.
Dus daar zit je dan…
jezelf te verdedigen omdat je een trui hebt gepost.
En alsof dat nog niet absurd genoeg is…
Blijkbaar kun je tegenwoordig bij Univé een verzekering afsluiten tegen cyberpesten.
Ja, echt.
Misschien moet ik Barry even bellen.
“Heb je je inboedelverzekering al gecheckt?”
Want stel je voor…
dat je straks niet alleen je huis, maar ook je mentale schade moet verzekeren tegen het internet.
Social media anno nu.
En toch… blijven we het gebruiken.
Met lichte verbazing.
Een snufje sarcasme.
En een waslijst aan vragen waar niemand echt een antwoord op heeft. 😄✨
metopenblikopkinderen 
Plaats een reactie