Hoe ik ontspan na een zware dag (spoiler, het begint met niets)

Het is 05.30 uur.
Donker. Stil. En vooral… koud.

Voorzichtig steek ik één voet vanonder het dekbed.
Direct spijt.

Met een diepe zucht sla ik uiteindelijk toch het dekbed van me af.
Daar gaan we weer.

Op de automatische piloot werk ik mijn ochtendritueel af. Ontbijt, koffie, want zonder koffie gebeurt er hier helemaal niets en terwijl de moka zijn magische bruine goedje produceert, probeer ik mijn gezicht wakker te schminken.

Auto in. Rijden.

Mijn werk? Dat doe ik met liefde. Echt.
Maar mijn lichaam begint zich er de laatste tijd iets vaker mee te bemoeien.

Gewrichten kraken alsof ze hun eigen mening hebben.
En dat constante “aan” staan… dat kost gewoon meer energie dan vroeger.

Om 07.00 uur druppelen de eerste kinderen binnen.
Standje turbo.

Die zijn vanaf het moment dat hun ogen opengaan volledig opgeladen.
En ik… probeer bij te blijven.

De dag vult zich met spelen, begeleiden, knuffels, grenzen stellen en af en toe een welgemeende en duidelijke, nee.

Peuterdriftbuien inbegrepen.
Soms tot het punt dat iemand bijna omvalt van vermoeidheid.

(En nee… dat is niet alleen het kind.)

Voor ik het weet is het 16.00 uur.
Mijn werkdag zit erop. Moe. Maar tevreden.

Ik stap in de auto en rijd op automatische piloot naar huis.
Alsof mijn lichaam het overneemt en mijn hoofd even pauze heeft genomen.

Thuis. Schoenen uit.
En dan…….Niets. Echt niets.

Een kop koffie.
Een aflevering van The Golden Girls (ja, alweer. En ja, ik ken ze uit mijn hoofd).

Mijn hoofd op…piiiiiiiiiiiiiiiiieeeeeep.

Resetstand.

Een half uurtje waarin ik even nergens hoef te zijn, niets hoef te doen en niemand iets van me vraagt.

En dat… dat is mijn ontspanning.

Want daarna begint ronde twee. Huishouden. Was. Eten koken.
Het leven thuis wacht gewoon netjes op me.

Maar na die kleine pauze voelt het allemaal net iets lichter.

En dan…

Douche.
Bed.
Nog een aflevering van The Golden Girls (want waarom stoppen als het werkt?).

Warm en veilig onder mijn dekbed.
Voeten die tevreden langs elkaar schuren.

En langzaam…….gaat het licht uit. ✨