metopenblikopkinderen

Aangedreven door
WordPress

  • Hoe mijn relatie veranderde in een stalkerverhaal. Deel 2 De dag dat mijn huis niet meer veilig was

    Toen ik de relatie beëindigde, dacht ik dat het ergste achter de rug was. Ik had eindelijk de kracht gevonden om te zeggen, dit stopt hier. Ik wilde mijn leven terug. Mijn rust. Mijn huis als veilige plek voor mij en mijn kinderen. Maar sommige mensen accepteren geen afscheid. En dat ontdekte ik sneller dan…

  • De man die mij op handen droeg, werd uiteindelijk mijn stalker. Deel 1 Het eerste signaal

    Als iemand mij jaren geleden had verteld dat ik ooit een stalkerverhaal zou schrijven over een man waar ik ooit verliefd op was, had ik dat waarschijnlijk niet geloofd. Want zo begon het niet. Het begon met warmte. Met aandacht. Met iemand die mij het gevoel gaf dat ik bijzonder was. Iemand die zei dat…

  • Mijn kleindochter Polly Mae

    Sommige namen voelen meteen goed, alsof ze al een klein verhaal in zich dragen. Polly Mae is zo’n naam. Zacht om uit te spreken, warm om te horen. Een naam die licht en speels klinkt, maar toch iets krachtigs in zich meedraagt. Toen ik nadacht over een naam voor mijn dochter, wilde ik iets dat…

  • schijnbare mislukking die een succes werd

    Op de lagere school was lezen voor mij geen hobby, maar een ware survivaltocht. Letters waren geen vrienden van me. Sterker nog, ze leken zich tegen mij te hebben georganiseerd. Hoe die losse tekens samen ineens een woord moesten vormen en dat woorden dan weer een zin werden, was voor mij één groot mysterie. Abracadabra,…

  • Met pijn in mijn hart

    Vandaag was zo’n zachte, zonnige dag waarop het voorjaar voorzichtig aan de deur klopt. Tussen al mijn werkzaamheden door gunde ik mezelf een half uurtje buiten. Ik maakte de tuinstoel schoon na de lange winter, schonk een kop thee in en zette een podcast aan. De zon voelde warm op mijn gezicht, alsof alles even…

  • openingszin

    Soms begint een levensverhaal niet met grote gebeurtenissen, maar met kleine momenten die je vormen tot wie je wordt. Als kind had mijn vader een grote moestuin. We gingen er altijd samen naartoe op de fiets. Ik zat voorop, op de stang, met mijn benen naar één kant, veilig tussen zijn armen. Alleen die ritjes…

  • Vele wijze lessen in het leven

    Welke ervaringen in het leven hebben mij het meest geholpen in mijn ontwikkeling? Als ik terugga in de tijd kom ik uit bij de periode waarin ik mijn tienerjaren achter me liet en op kamers ging, dicht bij de instelling waar ik mijn Z-verpleging volgde. Terugkijkend zie ik wat een enorme rijkdom aan ervaringen die…

  • Lotsbestemming

    Geloof ik in lotsbestemming? Die vraag krijg ik wel eens en eerlijk gezegd vind ik het antwoord niet zo eenvoudig. Het hangt er namelijk vanaf wat je precies onder lotsbestemming verstaat. Als het betekent dat alles al vastligt en je leven vooraf bepaald is, dan weet ik niet of ik daarin geloof. Het idee dat…

  • De middelvinger? Ouder dan je denkt!

    Traditie Gisteravond was ik rustig aan het rijden toen volgens een andere weggebruiker mijn rijstijl blijkbaar een artistieke interpretatie nodig had. Het commentaar kwam niet in woorden, maar in de vorm van een duidelijk opgestoken middelvinger, gebracht door een klein heerschap met een petje en een groot gevoel voor drama. Blijkbaar had ik een culturele…

  • De kracht en impact van woorden

    Het was een warme zomerdag, zo’n dag waarop alles vanzelf wat langzamer lijkt te gaan. Mijn dochter en ik zaten samen in de tuin, genietend van de eerste echte zonnestralen. Ik probeerde rustig wat te schrijven terwijl zij naast me zat. Af en toe werd de stilte doorbroken door geluiden uit een naburige tuin, waar…