Heb ik een citaat waar ik naar leef of vaak bij stilsta? Nee, niet echt. Wel heb ik een lijfspreuk.
Als je in de opvang een goede pedagogisch medewerker wilt worden, begint alles met één ding, écht contact maken met de kinderen om je heen. Dat is de basis. Dat is je gouden vuistregel.
Sommige medewerkers komen binnen, vers van school, de inkt op hun diploma nog nat. Met de overtuiging: ik heb mijn diploma, dus ik weet het allemaal wel. En dan staan ze tegenover iemand die al jaren meedraait. Een oude rot in het vak.
Ik giechel dan een beetje, geef een knipoog en laat ze eerst hun gang gaan. Want ik ben zelf ook ooit begonnen. Ik weet nog precies hoe het voelt om zo’n kindercentrum binnen te stappen, vol goede bedoelingen en een hoofd vol theorie.
De eerste week, soms twee, observeer ik. Rustig. Aandachtig. En als ik voldoende heb gezien, plan ik een gesprek in. Even een moment van ademhalen en bezinning. Want werken in de opvang is intens. Druk. Vol prikkels.
Ik geef ze de ruimte om te vertellen. Om te ventileren. En vaak komt het dan vanzelf:
“Het is toch best lastig om echt contact te maken met de kinderen…”
“Ze luisteren niet…”
“Ik heb het gevoel dat ik de groep niet onder controle heb…”
En daar zit het. Precies daar.
Door mijn vragen zo te stellen, laat ik ze zelf nadenken. Zelf voelen. Zelf ontdekken waar het wringt. Want uiteindelijk draait het niet om controle. Het draait om verbinding.
Hoe maak je contact? Wat heb je daarvoor nodig?
Tijdens zo’n gesprek zie je iets veranderen. Eerst misschien twijfel. Reflectie. En dan beweging. Ik laat ze een kind kiezen waar ze nog geen klik mee voelen. Juist daar ligt de sleutel.
Van daaruit gaan we bouwen. Stap voor stap. Met kleine oefeningen, simpele activiteiten, maar altijd met aandacht. Echt contact. Ik help de medewerker om dichter bij zijn of haar eigen authenticiteit te komen. En dan zie je iets moois ontstaan.
En na een week komt vaak dat moment:
“Pfoe… ik heb nu écht contact met dat kind.”
En daar begint het pas echt. ✨
metopenblikopkinderen 
Plaats een reactie