Categorie: en alles er tussen in

Ik groeide op in de jaren zeventig, in een middelgrote gemeenschap waar de protestantse gemeenschap groter was dan de katholieke. Aan de rand van het dorp stond een oude katholieke school. Een statig gebouw dat al jaren leegstond. De ramen dof, het plein verlaten. Maar ineens gingen de geruchten rond dat daar een Waldorfschool zou…

Als ecologisch pedagoog heb ik mezelf die vraag vaak gesteld: zal ik voor mezelf beginnen? Een eigen praktijk? Een plek helemaal van mij, waar ik kinderen, ouders en gezinnen op mijn manier mag begeleiden. Het was nooit een vraag die zomaar kwam aanwaaien. Eerder eentje die zich langzaam nestelde. Die af en toe zachtjes op…

Het doel van het leven… ik denk dat ik daar inmiddels anders naar kijk dan vroeger. Toen ik jong was dacht ik dat geluk iets was wat sommige mensen gewoon kregen. Alsof het bij hen vanzelf naar binnen waaide, terwijl ik vooral leerde hoe het voelde om te vallen en weer op te staan. Als…

Het is een zaterdag ergens in augustus wanneer we vertrekken. De zon is al vroeg wakker en verwarmt met volle kracht mijn huid zodra ik naar buiten stap. In de hal staan de duffelbags klaar, zorgvuldig ingepakt de avond ervoor. Altijd dat kleine moment van voorpret. Wetende dat er kilometers, nieuwe plekken en kleine avonturen…

Langzaam word ik wakker. Buiten zingen de vogeltjes hun hoogste lied en ergens, vaag in de verte, hoor ik kinderstemmen door de ochtend dwarrelen. Ik rol loom richting mijn telefoon en zie dat het bijna acht uur is. Nog heel even blijf ik liggen. Nog heel even niets hoeven. Alleen voelen hoe de slaap langzaam…

Zomaar een maandagochtend ergens in mei. In de verte kraait een haan zijn ochtendlied, alsof hij de zon persoonlijk welkom heet. Een smalle strook licht glijdt nieuwsgierig langs het gordijn naar binnen en tikt zachtjes tegen de kamer aan. Goedemorgen. Langzaam draai ik me om en laat mijn blik door de ruimte dwalen. Vandaag is…

Wat mijn favoriete emoji is?Blijkbaar is dit een vraag waar je iets over jezelf mee blootlegt. Na een korte interne crisis—want kies je iets sociaals, iets vrolijks, iets dat je imago een beetje oppoetst? Kwam ik toch uit bij de harde waarheid. 💩 Ja. Die. Niet de subtiele glimlach. Niet het hartje. Niet de “ik-heb-mijn-leven-op-orde”-emoji.…

Ik heb vandaag lang nagedacht over deze vraag.Een risico nemen waar ik geen spijt van heb. En eerlijk?Ik kon er niet meteen één bedenken. Niet omdat ik niets durf.Integendeel. Ik kan behoorlijk impulsief zijn. Zo iemand die ’s ochtends wakker wordt en denkt:die muren krijgen vandaag een andere kleur. Of spontaan bij de kapper zit…

Het is 05.30 uur.Donker. Stil. En vooral… koud. Voorzichtig steek ik één voet vanonder het dekbed.Direct spijt. Met een diepe zucht sla ik uiteindelijk toch het dekbed van me af.Daar gaan we weer. Op de automatische piloot werk ik mijn ochtendritueel af. Ontbijt, koffie, want zonder koffie gebeurt er hier helemaal niets en terwijl de…

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen.ik ben nog steeds een beetje huiverig voor social media. Serieus… soms scroll ik en denk ik.wat heeft de wereld hier nou precies aan? Er worden dingen gedeeld waarvan mijn wenkbrauwen spontaan een eigen leven gaan leiden.En dan die reacties eronder… buitenproportioneel onbeschoft, ronduit beledigend en…