Categorie: Super Verhalen
-
Ik liet hem weer binnen…en dat ene moment achtervolgt me tot op de dag van vandaag.
Soms krijg je een vraag die je liever ontwijkt.Omdat het antwoord niet licht is. “Wanneer heb je geen actie ondernomen, terwijl je dat achteraf wel had gewild?” Deze komt binnen. Bijna tien jaar geleden kreeg ik een relatie met een man.Een man die aanwezig was. Humoristisch. Gul.Altijd daar. Hij droeg me op handen.Was lief voor…
-
De was.
Ja hoor. Dat dus. Van alle diepzinnige, levens veranderende gedachten die mijn brein had kunnen produceren op een zonnige zondag… is het de was. Best jammer eigenlijk. Mijn dag begon nog best veelbelovend. Een rustig ontbijtje, de moka die zacht pruttelend een heerlijke kop koffie staat te brouwen en ik die, enigszins ambitieus, richting de…
-
Een huis tegen de berg, een moment van thuiskomen
Het is het begin van de lente. De zon heeft net wat meer kracht gekregen en legt een warme, zachte gloed over de tuin. We zitten op het terras met een dampende kop koffie. Naast me staat mijn laptop schuin open en ik struin wat rond op Airbnb. Waar willen we heen dit voorjaar. Mijn…
-
Het land waar ik nooit meer naartoe wil
De schrijfopdracht was simpel maar ik wilde het toch net wat anders benaderen. “ Naar welk land op aarde zou je niet meer willen?” En eerlijk?Die vraag raakte me meer dan ik had verwacht. Want er is een land dat ooit voelde als vrijheid.Als avontuur. Als een tweede thuis. En datzelfde land is nu het…
-
Waarom vallen zoveel vrouwen uit en doen we nog steeds alsof het normaal is?
Steeds vaker lees je berichten dat vrouwen uitvallen door stress en burn-out. En eerlijk? Dat verbaast me eigenlijk niet meer. Misschien moeten we eerst eens kijken naar alles wat “normaal” van vrouwen wordt verwacht. Je leven moet tegenwoordig een soort fulltime performance zijn.Werken, partner zijn, sociaal actief, een goed seksleven, het huishouden draaiende houden én…
-
Een plekje op aarde waar je smaakpapillen een dansje maken.
Ode aan Nonna Soms zijn er plekken die niet zomaar een bestemming zijn, maar een gevoel dat zich langzaam in je vastzet. Alsof je er niet aankomt, maar er altijd al een beetje bent geweest. Zo’n plek was dat kleine dorp aan de rand van de Dolomieten. De weg ernaartoe kronkelde als een gedachte door…
-
Het geluk van alledag
Het zijn vaak niet de grote dingen die het doen. Niet de verre reizen, niet de bijzondere momenten waar je weken naar uitkijkt. Maar juist de kleine, alledaagse stukjes van een dag, die bijna ongemerkt voorbijgaan, daar zit voor mij het echte geluk. De ochtend is er daar één van. Niet eens vroeg, niet eens…
-
Mijn favoriete Olympische sport (of eigenlijk… niet)
Oh jee… Olympische sporten. Ik ga gewoon eerlijk zijn. Ik heb nog nooit naar de Olympische Spelen gekeken. Ja, echt. Nooit.En nee, dat is geen grap. Ik weet dat dit voor sommige mensen bijna heiligschennis is. Van die weken waarin de hele wereld voor de televisie zit, juichend voor sporters waarvan je de naam drie…
-
Juf Mies, mijn engel.
Ik moet eerlijk bekennen… het duurde even voordat die op mijn pad kwam. De lagere school is voor mij één grote, zwarte waas. Ik liep er op mijn tenen, alsof ik elk moment kon vallen. Mijn rapporten stonden vol rode en oranje stippen, met één eenzame groene stip, gym. Daar lag mijn kracht. Bewegen, sporten,…
-
lieve ik van honderd jaar
Lieve ik van honderd jaar, Terwijl ik deze brief schrijf, realiseer ik me dat we al over de helft zijn. De helft van het leven ligt achter ons, gevuld met herinneringen, lessen, liefde en soms ook strijd. En toch… voelt het alsof er nog zoveel te leven valt. Alsof het verhaal nog lang niet af…
