Categorie: Blog Van De Dag
-
Dances with Wolves, een film die stilletjes onder je huid kruipt
De woonkamer is donker. Buiten tikt de regen zacht tegen het raam terwijl ergens in de verte de televisie oplicht. We nemen een grote sprong terug in de tijd. Het jaar is 1988. Michael Blake probeert een onverkocht filmscenario onder de aandacht te brengen. Een verhaal waarvan hij hoopt dat iemand er potentie in ziet.…
-
Waarom pedagogiek zoveel meer is dan alleen “werken met kinderen”
Een van de leukste onderdelen van mijn werk vind ik het begeleiden van stagiaires en nieuwe medewerkers. Langzaam begin ik een oude rot in het vak te worden. Al klinkt dat meteen alsof ik nu alles weet en geloof me, dat is absoluut niet zo. Ik leer zelf nog iedere dag. Grote dingen, kleine dingen,…
-
Het boek waarvan ik nooit had verwacht dat het mij zó zou raken
Het boek dat mij compleet verraste Het is zomervakantie. Mijn kinderen zitten nog in hun jonge tienerjaren en vertrekken voor drie weken met hun vader op vakantie. Ineens is het stil in huis. Een stilte waar ik eerst even aan moet wennen. Ik slenter wat door het centrum van Apeldoorn zonder echt een doel te…
-
Wanneer thuis niet langer veilig voelt en is
“Een kind hoort thuis veiligheid te voelen in de armen van een ouder. Maar wat als juist daar de angst begint?” Met mijn hand voor mijn mond van schrik lees ik het nieuws over twee kinderen. Twee kleine, onschuldige wezentjes die hun weg op deze aarde nog maar net aan het ontdekken zijn. Langzaam voel…
-
Zomaar een maandagochtend in Italië
Zomaar een maandagochtend ergens in mei. In de verte kraait een haan zijn ochtendlied, alsof hij de zon persoonlijk welkom heet. Een smalle strook licht glijdt nieuwsgierig langs het gordijn naar binnen en tikt zachtjes tegen de kamer aan. Goedemorgen. Langzaam draai ik me om en laat mijn blik door de ruimte dwalen. Vandaag is…
-
Waarom ik geen advies meer vraag
Er is een groot verschil tussen iemand bewonderen en iemand om advies vragen. Heel eerlijk: ik bewonder niemand. En advies vragen doe ik al heel lang niet meer. Waarom? Omdat ik heb gemerkt dat veel mensen hun advies zien als een soort opdracht. Alsof je het precies zo moet uitvoeren, tot op de naad. En…
-
Mijn favoriete emoji (en wat dat misschien over mij zegt) 💩
Wat mijn favoriete emoji is?Blijkbaar is dit een vraag waar je iets over jezelf mee blootlegt. Na een korte interne crisis—want kies je iets sociaals, iets vrolijks, iets dat je imago een beetje oppoetst? Kwam ik toch uit bij de harde waarheid. 💩 Ja. Die. Niet de subtiele glimlach. Niet het hartje. Niet de “ik-heb-mijn-leven-op-orde”-emoji.…
-
Vrijheid was mijn grootste risico
Ik heb vandaag lang nagedacht over deze vraag.Een risico nemen waar ik geen spijt van heb. En eerlijk?Ik kon er niet meteen één bedenken. Niet omdat ik niets durf.Integendeel. Ik kan behoorlijk impulsief zijn. Zo iemand die ’s ochtends wakker wordt en denkt:die muren krijgen vandaag een andere kleur. Of spontaan bij de kapper zit…
-
Waar ik nerveus van word? Risicospel bij kinderen
Laat ik maar meteen eerlijk zijn,van risicospel bij kinderen krijg ik een beetje de kriebels. En nee, niet van het spelen zelf…maar van het feit dat we tegenwoordig moeten leren hoe we kinderen weer laten spelen. Ik werk al lang genoeg in de kinderopvang om alle stromingen voorbij te hebben zien komen.Van nature naar nurture…
-
Hoe ik ontspan na een zware dag (spoiler, het begint met niets)
Het is 05.30 uur.Donker. Stil. En vooral… koud. Voorzichtig steek ik één voet vanonder het dekbed.Direct spijt. Met een diepe zucht sla ik uiteindelijk toch het dekbed van me af.Daar gaan we weer. Op de automatische piloot werk ik mijn ochtendritueel af. Ontbijt, koffie, want zonder koffie gebeurt er hier helemaal niets en terwijl de…
metopenblikopkinderen 