De beste aankoop die ik ooit deed? Een schrijfcursus.
Als je mij een paar jaar geleden had gevraagd wat de beste aankoop uit mijn leven was, had ik waarschijnlijk iets heel praktisch genoemd.
Een goede laptop.
Mijn camera.
Misschien zelfs mijn in Italië gekochte Moka.
Maar als ik nu terugkijk, weet ik het eigenlijk meteen.
De beste aankoop die ik ooit deed…
was een schrijfcursus.
Dat klinkt misschien een beetje vreemd.
Maar laat me uitleggen waarom.
De afgelopen vijfendertig jaar heb ik met honderden kinderen gewerkt.
Kinderen die kwamen en gingen.
Kinderen die groeiden.
Kinderen die worstelden.
Kinderen die me lieten lachen.
En kinderen die me soms stil maakten.
Opvallend genoeg herinner ik me nog ontzettend veel namen en gezichten.
En weet je wat misschien nog wel het mooiste is?
Er zit niet één kind tussen waarvan ik denk:
‘Uhu… die was lastig.’
Natuurlijk waren er kinderen waarbij ik harder moest werken om contact te maken.
Soms kostte het dagen.
Soms weken.
Maar uiteindelijk lukte het altijd.
Want achter ieder gedrag zat een verhaal.
En precies dát fascineert me nog steeds.
Al jaren liep ik rond met dezelfde gedachte.
Ik moet iets met al die verhalen.
Niet alleen de mooie herinneringen.
Maar ook de inzichten.
De ontmoetingen.
De momenten waarop een kind mij iets leerde, terwijl iedereen dacht dat ík degene was die aan het lesgeven was.
Langzaam ontstond er een plan.
Ik begon te schrijven.
Verhaal na verhaal.
Herinnering na herinnering.
En ongemerkt groeide er een manuscript.
Een flink manuscript zelfs.
Toch voelde ik dat er nog iets ontbrak.
Ik kon de verhalen wel opschrijven…
maar ik wilde dat de lezer ze ook écht zou voelen.
Dus besloot ik een schrijfcursus te volgen bij Bureau Artemis.
En eerlijk?
Dat bleek misschien wel de beste investering die ik ooit in mezelf heb gedaan.
Ik leerde anders kijken naar mijn eigen teksten.
Niet alleen naar de woorden.
Maar vooral naar het verhaal achter het verhaal.
Hoe je een scène laat leven.
Hoe je een lezer meeneemt.
Hoe je laat voelen in plaats van uitleggen.
Sindsdien herschrijf ik.
Schrap ik.
Voeg ik toe.
En steeds komen mijn verhalen een beetje meer tot leven.
Mijn manuscript is inmiddels uitgegroeid tot iets waar ik ontzettend trots op ben.
Niet omdat het af is.
Maar omdat het steeds dichter komt bij wat ik eigenlijk al die jaren wilde vertellen.
Soms koop je iets waarvan je op dat moment nog niet weet hoeveel het je uiteindelijk gaat opleveren.
Voor mij was dat die schrijfcursus.
Geen aankoop die stof verzamelt op een plank.
Maar een investering die ervoor heeft gezorgd dat tientallen jaren aan ervaringen langzaam veranderen in verhalen die hopelijk nog veel meer mensen zullen raken.
En misschien…
is dat uiteindelijk wel de mooiste aankoop die je kunt doen.
Eentje die niet alleen jezelf verder helpt…
maar ook de verhalen een stem geeft die anders misschien nooit verteld zouden worden.
Naast die mooie aankoop gebeurde er nog iets bijzonders.
Er begon van alles te groeien.
Mijn manuscript kreeg steeds meer vorm.
Ik startte een blog op WordPress.
Mijn website voor mijn coaching kreeg langzaam gestalte.
En ergens onderweg… ontstond er een kinderboek.
Die laatste zag ik totaal niet aankomen.
Het gebeurde tijdens een wandeling terug van de supermarkt.
Zomaar ineens.
Uit het niets.
Er verscheen een klein meisje op mijn netvlies.
Ze was geen bestaand kind.
Maar eigenlijk ook weer wel.
Ze bestaat uit een beetje van al die honderden kinderen die ik in de loop der jaren heb mogen ontmoeten.
Een vleugje nieuwsgierigheid van de één.
Een beetje eigenwijsheid van de ander.
Een flinke dosis verwondering van allemaal.
Haar naam houd ik nog heel even geheim.
Eén ding kan ik alvast verklappen: tijdens mijn hele loopbaan ben ik die naam nog nooit tegengekomen.
Sinds die wandeling groeit ze.
Bijna iedere dag.
Steeds weer beleeft ze nieuwe avonturen.
Ze krijgt langzaam een eigen stem.
Een eigen wereld.
En eerlijk?
Soms heb ik het gevoel dat ik haar verhalen niet eens bedenk.
Alsof zij ze me gewoon influistert.
Als ik die schrijfcursus nooit had gekocht…
was zij misschien nooit geboren.
En daarom blijft het voor mij de mooiste aankoop die ik ooit heb gedaan.
Niet omdat ik beter leerde schrijven.
Maar omdat ik daardoor eindelijk de verhalen durfde te vertellen die al jaren in mij zaten.
Geef een reactie