“Een kind hoort thuis veiligheid te voelen in de armen van een ouder. Maar wat als juist daar de angst begint?”
Met mijn hand voor mijn mond van schrik lees ik het nieuws over twee kinderen. Twee kleine, onschuldige wezentjes die hun weg op deze aarde nog maar net aan het ontdekken zijn. Langzaam voel ik een knoop in mijn maag ontstaan en trekt misselijkheid door mijn lichaam heen.
Twee kinderen. Opgesloten. Mishandeld. Verwaarloosd.
Sterk vermagerd en angstig.
En ergens diep vanbinnen ontstaat direct dezelfde vraag.
Waarom?
Waarom?
Waarom?
Twee kinderen die volledig afhankelijk zijn van een ouder. Kinderen die veiligheid zoeken. Die een knuffel willen wanneer de wereld te groot voelt. Die naar de speeltuin willen om te spelen, gevoed willen worden wanneer ze honger hebben en ’s avonds in slaap willen vallen terwijl er een verhaaltje wordt voorgelezen.
Maar in plaats daarvan werden ze opgesloten. Mishandeld. Uitgehongerd.
Alleen al de gedachte eraan maakt me intens verdrietig. Want hoe moeten deze kleine kinderen zich gevoeld hebben? Angstig? Bang? Doodsbang misschien wel. Ik kan het me nauwelijks voorstellen.
De persoon die veiligheid had moeten bieden, werd juist degene van wie ze bang moesten zijn.
En misschien is dat wel één van de meest pijnlijke dingen die een kinderhart kan meemaken: wanneer de armen waarin je hoort te schuilen, de plek wordt waarvoor je leert vluchten.
Binnen de pedagogiek bestaat een bekende uitspraak: It takes a village to raise a child.
En misschien geldt dat nog wel het meest wanneer een kind onveilig opgroeit.
Laten we daarom met warme ogen kijken naar de kinderen om ons heen. Durven voelen wanneer iets niet klopt. Wanneer een onderbuikgevoel zachtjes probeert te vertellen dat een kind iets draagt wat te zwaar is voor kleine schouders.
Gelukkig trok de school aan de bel. Gelukkig keek iemand niet weg.
En met mijn hele bloedende hart hoop ik dat deze twee kleine kleuters nu de hulp, zachtheid en ondersteuning krijgen die ze zo hard nodig hebben. Dat ze een plek mogen vinden waar veiligheid geen angst meer betekent. Een plek waar ze weer gewoon kind mogen zijn.
Een échte veilige plek.
metopenblikopkinderen 
Plaats een reactie