Kort, krachtig en een tikkeltje uitdagend.

Welke traditie uit het buitenland zou ik graag in Nederland zien?

Laat ik vooropstellen dat er niets mis is met de Nederlandse cultuur.

Sterker nog, ik krijg altijd een beetje de kriebels wanneer mensen beginnen over de Nederlandse cultuur alsof wij er geen zouden hebben.

Zoals ik al vaker heb geschreven, komt de wereld letterlijk aan mijn bureau voorbij. Dagelijks werk ik samen met mensen uit alle windstreken. Dat levert prachtige gesprekken op. En soms ook gesprekken waarbij ik mezelf afvraag of ik per ongeluk in een parallel universum terecht ben gekomen.

Neem de lunch.

Zodra ik mijn boterhammen tevoorschijn haal, duurt het meestal niet lang voordat er een opmerking komt.

“Jullie Nederlanders met jullie boterhammen.”

Uhum. Pardon?

Ik zit daar met mijn zelfgemaakte zuurdesembrood, Whole Earth-pindapasta, een grote appel en een kop thee.

Tegenover mij schuift iemand een diepgevroren hot pocket de magnetron in, opent een zak chips en zet een blik Cola Zero op tafel.

Blijkbaar is dat een volwaardige lunch.

Prima.

Echt.

Ik oordeel daar niet over.

Maar waarom wordt er dan wel zo neerbuigend gedaan over mijn lunch?

Een andere keer vertelde een Griekse collega mij doodleuk dat Nederland eigenlijk geen cultuur heeft.

“Jullie bestaan pas tweehonderd jaar.”

Uhum. Nogmaals: pardon?

De eerste menselijke sporen in Nederland gaan tienduizenden jaren terug. Rond Maastricht zijn zelfs sporen gevonden van Neanderthalers die hier leefden. Er zijn vuurstenen werktuigen ontdekt van honderden duizenden jaren oud.

Dat ons land anders is ontstaan dan Griekenland klopt natuurlijk. Maar anders is niet hetzelfde als minder.

Nederland is misschien klein, maar bepaald niet cultuurloos.

Wij leven al eeuwen met water en hebben geleerd hoe je daarmee samenwerkt. We zijn wereldberoemd om onze kennis van waterbeheer, kanalen en drooglegging. Innovatie zit diep in ons DNA. We zijn direct, soms iets te direct. We fietsen door regen, wind en hagel alsof het de normaalste zaak van de wereld is. We trekken schaatsen aan zodra er een laagje ijs ligt dat eigenlijk nog niet sterk genoeg is. En we vinden dat heel logisch.

We exporteren voedsel naar de hele wereld. We maken muziek, kunst en design. We hebben onze eigen tradities, onze eigen gewoontes en onze eigen eigenaardigheden.

En ja, sommige daarvan zijn best vreemd.

Maar dat geldt voor iedere cultuur.

Toch zie ik ook iets anders gebeuren.

Want als er één ding is waar Nederland stiekem ontzettend goed in is, dan is het nieuwe ervaring aanbieden.

Koningsdag bijvoorbeeld.

Ik zie internationale collega’s ieder jaar weer richting de grote steden vertrekken. Aan het einde van de dag komen ze terug met verhalen, foto’s en een enthousiasme dat bijna aanstekelijk is.

Ze begrijpen niet altijd waarom honderdduizenden mensen in oranje kleding tegelijkertijd besluiten hun persoonlijke ruimte op te geven.

Maar ze vinden het geweldig.

En eerlijk is eerlijk: wanneer een complete binnenstad van links naar rechts beweegt op de muziek van Snollebollekes, ontstaat er toch iets wat moeilijk uit te leggen is aan iemand die het nooit heeft meegemaakt.

Dus welke traditie uit het buitenland zou ik graag toevoegen aan Nederland?

Misschien geen enkele.

Want als een traditie echt waarde toevoegt, nemen wij haar vanzelf op.

Dat doen we al eeuwen.

Misschien is dát wel een van de meest Nederlandse tradities die we hebben.