Als er morgen aliens aankomen, wat is dan het eerste dat je ze zou vragen?

Bekijk alle reacties

Als er morgen aliens landen…

Geen vriendelijk welkom.

Geen, ‘Wat leuk dat jullie er zijn!’

En al helemaal geen, ‘Willen jullie koffie?’

Nee.

Mijn eerste vraag zou zijn:

‘Wat komen jullie in hemelsnaam doen?’

En afhankelijk van het antwoord zou mijn tweede reactie zomaar kunnen zijn:

‘Vlucht. Ga. Wegwezen.’

Want hebben jullie wel even gegoogeld voordat jullie hierheen kwamen?

Hebben jullie überhaupt gekeken wat voor planeet dit is?

Natuurlijk.

De natuur is prachtig.

Soms zelfs adembenemend.

Bossen, bergen, zeeën, rivieren en plekken waar je gewoon even stil van wordt.

Maar, meneer en mevrouw Alien…

jullie moeten dan wel even een natuurreservaat bezoeken.

Want blijkbaar hebben wij mensen inmiddels besloten dat natuur iets is wat we moeten afzetten om het te beschermen.

‘Kijk eens. Hier mag de natuur nog bestaan.’

Alsof we tegen de bomen zeggen:

‘Jullie mogen hier blijven staan, maar wel netjes binnen de lijntjes graag.’

En dat is eigenlijk al best een bijzonder gegeven.

Deze zomer was lang en extreem warm. Stukken natuur verdwenen door dagen lange inferno’s. We bouwen, kappen, betegelen en vullen de boel steeds verder in.

Zo gaan wij dus met onze planeet om.

Moeder Aarde krijgt op dit moment niet bepaald vijf sterren op Booking.com.

En dan hebben we het nog niet eens over hoe we met elkaar omgaan.

We slaan elkaar de koppen in omdat de ene vindt dat zijn geloof belangrijker, beter of meer waar is dan dat van de ander.

We maken ruzie over grenzen, macht, geld en wie er volgens ons wel of niet bij hoort.

Vrouwen worden nog steeds gestalkt, bedreigd en vermoord door ex-partners of mensen die vinden dat ze recht hebben op het leven van een ander.

En ondertussen zijn we ook druk bezig om onszelf vooral heel bijzonder te maken.

We laten aan ons trekken, duwen, zuigen, spuiten en snijden.

We smeren ons vol met middeltjes die beloven dat we vooral niet ouder gaan lijken.

En als je dan lang genoeg doorgaat, kijk je uiteindelijk in de spiegel en denkt je buurman misschien, 

‘Hé, daar is een alien.’ 

Maar goed.

Misschien moet ik die aliens dan toch ook maar vragen hoe zij hier eigenlijk tegenaan kijken.

Want eerlijk is eerlijk…

Er zijn ook nog ontzettend veel fijne mensen.

Lieve mensen.

Mensen die ik een warm hart toedraag.

Mensen die iedere dag gewoon proberen het goede te doen.

We staan hier thuis aan het begin van een fikse verbouwing en er lopen inmiddels dagelijks allerlei mensen over de vloer.

Leuke mensen.

En natuurlijk kan ik niemand in zijn of haar hoofd kijken.

Maar waar zouden we zijn zonder een beetje vertrouwen in de mensheid?

En gelukkig zijn er ook heel veel mensen die wél goed voor de natuur zorgen.

Die zich inzetten voor wat er nog is.

Die met aandacht en liefde proberen om onze planeet een beetje mooier achter te laten dan ze haar aantroffen.

Ook hier thuis doen we ons best.

We kopen lokaal.

Bij biologische boeren.

We recyclen.

Zelfs de kleinste papieren bonnetjes verdwijnen hier niet zomaar bij het restafval. 

En ik zie steeds meer mensen om me heen die bewuster lokaal kopen.

Die nadenken over wat ze consumeren.

Die de natuur belangrijk vinden.

En mensen die elkaar gewoon weer goedemorgen zeggen wanneer ze elkaar op straat tegenkomen.

Kijk.

Daar wordt deze planeet dan weer een stukje leuker van.

Dus ja, meneer en mevrouw Alien…

Het is een bijzondere planeet om te bezoeken.

Een beetje chaotisch.

Een tikje tegenstrijdig.

Soms ronduit bizar.

Maar er zit ook ontzettend veel moois tussen.

En wat mij betreft zou het een nóg mooiere planeet zijn als iedereen gewoon vrij zou kunnen leven.

Vrij om te zijn wie je bent.

Vrij om van iemand te houden.

Vrij om je eigen geloof te hebben — of helemaal geen geloof.

Vrij om iets aan je lichaam te veranderen als je dat zelf wilt.

Vrij om jezelf te ontdekken.

Vrij om jongen, meisje, allebei, geen van beiden of gewoon lekker jezelf te zijn.

Zolang je een ander diezelfde vrijheid gunt.

Misschien is dát uiteindelijk het grootste probleem van deze planeet.

We willen allemaal vrij zijn.

Maar vergeten soms dat die vrijheid ook voor de ander geldt.

Dus beste aliens…

Als jullie morgen landen, stel ik jullie natuurlijk eerst één belangrijke vraag:

‘Wat komen jullie hier doen?’

Maar als jullie antwoord is:

‘We komen gewoon even kijken.’

Dan mogen jullie blijven.

Koffie?

Die komt daarna wel.