Koken als therapie. Hoe ik mezelf vind in de keuken

Dagelijkse schrijfopdracht
Tijdens welke activiteiten verlies je jezelf?
Een vrouw in een keuken die met een lepel een gerecht in een kom schept, met een glimlach op haar gezicht.

Er zijn activiteiten waarbij de tijd lijkt stil te staan, momenten waarop alles om je heen vervaagt en je volledig opgaat in wat je doet. Voor mij is dat koken. Koken is niet zomaar een dagelijkse taak; het is mijn therapie, mijn moment van rust en zelfexpressie.

Als veganist is het voor mij vanzelfsprekend om alles zelf te maken. Van de kleurrijke groenten tot de romige sauzen, van brood dat in de oven rijst tot desserts zonder dierlijke producten, ik creëer alles met mijn eigen handen. Het proces van bereiden, snijden, kruiden en proeven is als een meditatie. Elk ingrediënt krijgt aandacht, elk gerecht vertelt een verhaal.

Wat koken voor mij zo bijzonder maakt, is dat het me terugbrengt naar het hier en nu. Terwijl ik een pan verwarm of een nieuwe saus proef, verdwijnen zorgen en stress. Het ritme van hakken, roeren en proeven helpt me om mijn gedachten te ordenen en even volledig aanwezig te zijn.

Daarnaast geeft het zelf maken van alles me een gevoel van controle en trots. Het is een manier om liefde en zorg uit te drukken, niet alleen voor mezelf, maar ook voor de mensen met wie ik mijn gerechten deel. Elke maaltijd wordt een kleine viering van creativiteit en duurzaamheid.

Voor iedereen die zichzelf wil vinden of even wil ontsnappen aan de drukte van alledag: probeer het eens. Begin klein, kies een recept dat je inspireert, en geef jezelf de ruimte om te experimenteren. Je zult merken dat koken meer is dan eten bereiden het is een kunst, een oefening in mindfulness, en vooral: een bron van pure vreugde.


Reacties

2 reacties op “Koken als therapie. Hoe ik mezelf vind in de keuken”

  1. Zolang een hobby als koken met een missie je voldoende rust geeft is dat een pre. Ik kook ook wel graag en liefst op een Bourgondische manier. Ik kan genieten van mooi gepresenteerde en opgemaakte schotels of schalen, maar ik heb het zelf niet in de vingers om de opmaak af te maken. Het is voor mij altijd een verrassing om te zien hoe creatief er in de keuken mee om geaan wordt.

    Like

    1. Sorry voor mijn late reactie 🌿

      Koken kan zo’n mooie manier van onthaasten zijn, mits je jezelf die tijd ook gunt. Toch zie ik om me heen dat er vaak gekookt wordt vanuit noodzaak of plicht. En dat vind ik jammer, want het kan juist iets heel sociaals en verbindends zijn.

      Ik heb mijn kinderen altijd meegenomen in het kookproces. Niet alleen om te leren koken, maar ook om te laten zien dat het een moment van aandacht en samenzijn kan zijn. Inmiddels zijn het goede koks, en misschien nog wel belangrijker, ze gunnen zichzelf de tijd om iets lekkers te maken.

      En ja, ze weten ook dat je zelfs in 20 minuten iets heerlijks op tafel kunt zetten.

      Koken hoeft geen haastklus te zijn het mag ook gewoon fijn zijn 🤍

      Like

Geef een reactie op Polly ter Brink Reactie annuleren