
Ik moest er even over nadenken.
En kwam al snel uit bij comedyseries. Dat is toch wel mijn hoek. Series waar je in kunt zakken. Waar je om kunt lachen, maar die stiekem ook iets laten zien van het echte leven. En soms gewoon series die er alleen zijn om je te laten lachen.
Britse series zijn daar een mooi voorbeeld van. Fawlty Towers bijvoorbeeld. Of Are You Being Served en On the Buses. Heerlijk onderuit gezakt, met een kop thee en iets lekkers.
Ik heb er door de jaren heen heel wat gekeken. Van Roseanne en Golden Girls tot Seinfeld en 2 Broke Girl’s en The King of Queens. Maar als ik eerlijk ben, blijven er twee hangen: Roseanne en Seinfeld. En één… en het spijt me héél erg mensen, maar ik krijg Friends niet in dat lijstje. Het was leuk. Maar dat was het voor mij ook. Leuk. Niet per se spectaculair.
Roseanne omdat het zo dichtbij voelt. Een gezin dat probeert het hoofd boven water te houden. Opgroeiende kinderen, geldzorgen, gedoe in een huwelijk, schoonfamilie die zich ermee bemoeit. Niets groots, maar alles herkenbaar.
Een scène die me altijd is bijgebleven: Roseanne die Darlene ophaalt van school, verkleed als een kruising tussen een hobo en een vogelverschrikker. Zo goed uitgespeeld. Zo raak. Het zegt alles over de humor van die serie.
En misschien is dat ook waarom Roseanne blijft hangen. Omdat het niet perfect is. Omdat het schuurt.
Seinfeld is weer totaal anders. Daar gebeurt eigenlijk niets. En dat is precies de bedoeling. Het gaat over de kleine dingen. Dagelijkse irritaties, ongemakkelijke situaties, gesprekken die nergens heen gaan. En toch blijf je kijken.
Voor mij zitten daar ook de momenten die blijven hangen. Vooral de binnenkomers van Kramer. Altijd onverwacht, altijd net over de top. Alleen al hoe hij een ruimte binnenkomt, maakt een scène.
Het is een serie die laat zien hoe absurd het gewone leven kan zijn, zonder dat het zwaar wordt.
Als ik dan terugga naar de vraag: welke serie zou ik opnieuw voor het eerst willen zien?
Dan zijn het deze twee.
Niet alleen om de humor. Maar om hoe ze binnenkwamen. Zonder verwachting. Gewoon aanzetten en erin zitten.
En dat moment krijg je niet meer terug.

Plaats een reactie