Welke invloed heeft je mindset op je financiële succes?
Bekijk alle reacties
Ik ben inmiddels alweer een poosje actief op WordPress.
Elke dag staat er een prompt klaar die je kunt gebruiken om een blog te schrijven. Ik volg ze redelijk trouw. Of nou ja… ik doe in ieder geval een poging. 
Maar de laatste tijd zijn die prompts een beetje… bleh.
Ik heb steeds vaker het gevoel dat ik, als ik ze braaf volg, over mijn eigen voetsporen begin te lopen.
En daar heb ik vandaag dus geen zin in.
Dus laat ik de prompt voor wat hij is en neem ik, net als eerder deze week, een afslag die er wel mooi bij kan.
Vandaag wil ik het hebben over zzp’er zijn in de bouwwereld.
En dan niet over vrijheid, eigen baas zijn, je eigen uren bepalen en dat heerlijke ondernemerschap waar we zo graag over praten.
Nee.
Over de andere kant.
Want daar is het afgelopen jaar iets aan het verschuiven.
En niet een beetje.
Er is een tendens ontstaan die wat mij betreft schreeuwt om drie woorden:
Gemeen. Klote. Misbruik.
Mijn Chris is al jarenlang actief in de bouwwereld.
Hij noemt zichzelf gekscherend een muisschuiver.
Geen grote praatjes. Geen ondernemer die de hele dag roept hoe geweldig hij zichzelf vindt.
Gewoon goed zijn in wat hij doet.
Hard werken. Veel uren maken.
En ondertussen bouwen aan iets waar uiteindelijk financiële vrijheid uit zou moeten komen.
Dat was jarenlang hoe het werkte.
Tot het afgelopen jaar.
Niet omdat hij ineens steken liet vallen. Niet omdat zijn werk minder goed werd. Maar omdat de andere kant van de tafel steeds moeilijker te vertrouwen bleek.
Hij had een mooi project aangenomen.
En met mooi bedoel ik niet een opdrachtje van een paar ton.
We praten hier over miljoenen.
Dus hij ging aan de slag.
Werken.
Werken.
En nog meer werken.
Tekeningen maken. Aanpassen. Overleggen. Uren erin stoppen om het project vooruit te krijgen.
Tot er halverwege iets begon te wringen.
De eerste factuur werd verstuurd.
En toen begon het gedoe.
Na veel morren, vragen en onderhandelen over een lagere prijs werd er uiteindelijk betaald. Gewoon dat wat er betaald moest worden.
Oké.
Niet leuk.
Maar goed.
Schouders eronder.
Door.
Er moest immers gewerkt worden.
Dus kwamen er meer tekeningen.
Meer uren. Meer werk.
Het project werd afgerond. De tekeningen werden verstuurd.
De factuur ging erachteraan.
En nog geen dag later kwam het bericht.
‘Dat bedrag is te hoog. We gaan je niet betalen.’
Pardon?
Een paar dagen later vroeg het bedrijf faillissement aan.
Dag omzet.
Dag investering.
Dag uren.
Dag geld waar gewoon voor gewerkt was.
Advocaat erbij.
Curator erbij.
Alle stukken op tafel.
En ondertussen?
Gewoon weer doorgaan.
Want dat is wat een ondernemer doet.
Schouders eronder.
Nieuwe opdracht.
Nieuwe kansen.
Nieuw project.
Chris ging opnieuw aan het werk.
En toen gebeurde het.
Nog vóór hij de tekeningen had ingeleverd, werd hij gebeld door de opdrachtgever.
Het bedrijf waarmee ze allebei in zee waren gegaan?
Faillissement aangevraagd.
Wat blijft er over van je mindset?
Want wat gebeurt er met je mindset als je alles goed doet?
Je werkt hard.
Je komt je afspraken na.
Je levert kwaliteit.
Je maakt uren waar je normaal gesproken misschien twee keer over nadenkt.
En vervolgens zit er aan de andere kant van de tafel iemand die simpelweg besluit:
We betalen je niet.
Sterker nog.
Soms is die beslissing al genomen voordat jij überhaupt je laatste tekening hebt ingeleverd. Ze laten je gewoon door werken en weten dat je factuur gewoon in het post vakje IN blijft liggen.
Ze willen je tekeningen.
Ze willen je kennis.
Ze willen je uren.
Ze willen het project af hebben.
En zodra jij je werk hebt geleverd, komt het moment waarop ineens blijkt dat de rekening ‘te hoog’ is.
Of het bedrijf vraagt faillissement aan.
Of er wordt een andere reden uit de hoge hoed getrokken waarom jouw factuur toch echt niet betaald gaat worden.
En daar zit je dan.
Met je prachtige mindset. Met je positieve instelling. Met je schouders eronder.
Met je ‘ik zie wel kansen’. Welke kansen precies?
Want laten we eerlijk zijn.
Je kunt als zzp’er nog zo hard werken aan je financiële mindset, maar als iemand bewust misbruik maakt van jouw ondernemerschap, ligt het probleem niet bij jou.
Je kunt jezelf niet uit een situatie manifesteren waarin iemand anders simpelweg weigert zijn rekening te betalen.
Je kunt niet positief genoeg denken om een faillissement op je bankrekening te laten verdwijnen.
En je kunt al helemaal niet ‘meer in overvloed gaan denken’ als je ondertussen iedere maand moet kijken welke rekening je wél en welke je nog nét niet kunt betalen.
En toch wordt er vaak gedaan alsof financiële problemen vooral iets zeggen over jou.
Over je mindset. Over je keuzes. Over hoe jij naar geld kijkt. Of je wel de juiste verzekering hebt afgesloten.
Misschien moeten we daar eens mee ophouden.
Want natuurlijk heeft mindset invloed op financieel succes.
Ik geloof daar absoluut in.
Je overtuigingen kunnen bepalen wat je durft te vragen. Of je jezelf zichtbaar maakt. Of je investeert. Of je groeit. Of je kansen ziet en pakt.
Maar er is een grens.
Een grens tussen wat jij kunt beïnvloeden en wat een ander jou aandoet.
En die grens wordt in ondernemersland nog weleens vergeten.
Chris heeft geen gebrek aan motivatie.
Geen gebrek aan inzet.
Geen gebrek aan vakmanschap.
Hij heeft een probleem dat je niet oplost met een affirmatie voor de spiegel.
Hij heeft opdrachtgevers nodig die hun afspraken nakomen.
Die betalen voor het werk dat geleverd is.
Die niet eerst alles uit iemand trekken om vervolgens de deur achter zich dicht te trekken.
Want ondernemen betekent risico nemen.
Maar misbruikt worden is geen ondernemersrisico dat we maar normaal moeten gaan vinden.
En misschien is dát wel de afslag die ik vandaag wilde nemen.
Niet:
‘Welke mindset heb jij nodig om financieel succesvol te worden?’
Maar:
‘Hoeveel verantwoordelijkheid leggen we eigenlijk bij de ondernemer, voor problemen die door anderen worden veroorzaakt?’
Daar mag wat mij betreft best eens wat harder over worden nagedacht.
Want soms is je mindset helemaal niet kapot.
Soms ben je gewoon keihard genaaid.
En dat verschil?
Dat is nogal belangrijk.
Geef een reactie