Een interessante vraag… waar zie ik mezelf over 10 jaar?
Als ik eerlijk ben, heb ik inmiddels genoeg levenservaring om te weten dat een strak meerjarenplan maken vooral heel leuk is voor op papier. Het leven zelf heeft namelijk de neiging om af en toe gewoon even vrolijk door je planning heen te fietsen.
En dat doet het meestal zonder te bellen vooraf 😉
Wat ik in elk geval heb geleerd, je kunt het leven niet volledig regisseren. Je kunt wel kiezen hoe je ermee omgaat. En dat maakt eigenlijk al een wereld van verschil.
De afgelopen jaren waren daarin behoorlijk leerzaam. Laten we het zo zeggen, ik heb geen saai hoofdstuk gehad. Na het beëindigen van een relatie die allesbehalve gezond was, ben ik opnieuw begonnen. Stap voor stap, soms met overtuiging, soms met een gezicht van “waar ben ik nu weer in beland?”
Maar ik ben wel blijven bewegen.
En dat is misschien wel het belangrijkste.
Mijn wereld is langzaam weer groter geworden. Mijn sociale kring ook, al gaat dat bij mij niet op de snelheid van “even gezellig koffie doen met iedereen”. Vertrouwen is iets wat bij mij een beetje opbouwtijd nodig heeft geworden. Geen haast dus.
Tegelijkertijd ben ik ook gewoon opnieuw begonnen met werken aan mezelf en mijn toekomst. Omscholing, nieuwe richting, nieuwe kansen. Een soort “reset”, maar dan zonder dat je op een knop drukt en alles ineens netjes is opgelost.
En dan komt natuurlijk die vraag; waar zie ik mezelf over 10 jaar?
Als ik daar zonder te veel serieus gezicht naar kijk, zie ik vooral één ding vrijheid.
Werken waar ik wil, wanneer ik wil. Waarschijnlijk ergens achter mijn laptop met koffie die nét iets te vaak koud wordt omdat ik afgeleid raak door het leven om me heen.
En misschien ook wel ergens anders in Europa. Frankrijk, Spanje, Oostenrijk, Italië, Zwitserland… ik sluit niks uit. Het idee dat je je leven een tijdje ergens anders kunt neerzetten, vind ik eigenlijk best een leuke gedachte. Alsof je even “op vakantie gaat wonen”.
Zonder dat je per se weet hoe lang je blijft.
En eerlijk? Dat past eigenlijk wel bij mij.
Geen strak plan, geen vaste route, maar een richting. Een soort kompas dat zegt: deze kant op voelt goed.
En als ik iets geleerd heb de afgelopen jaren, dan is het wel dit;
Als het leven je planning in de war schopt, kun je er maar beter iets moois van maken. Of in elk geval iets met goede koffie.
metopenblikopkinderen 
Plaats een reactie