Tatoeages bestaan al duizenden jaren. De oudste bekende tatoeage is ongeveer 14.000 jaar oud. Ook Ötzi, de beroemde ijsmummie uit de Alpen die zo’n 5.350 jaar geleden leefde, had maar liefst 61 tatoeages. In het oude Egypte zijn mummies gevonden met tatoeages die teruggaan tot 2000 v.Chr., en zelfs de Oekokprinses droeg tatoeages. Ook oude beschavingen zoals de Grieken en Germanen maakten gebruik van tatoeëren.
De techniek van het tatoeëren verspreidde zich via de Austronesische volkeren, waaronder de Polynesiërs en Maori van Nieuw-Zeeland, maar ook de bewoners van Taiwan, Zuid-China, Maritiem Zuidoost-Azië, Micronesië, Papoea-Nieuw-Guinea, Melanesië en Madagaskar.
Ook in de Amerika’s, op Paaseiland (Rapa Nui), bij de Aino in Japan en bij Berbervrouwen in Noord-Afrika speelde tatoeëren een belangrijke culturele rol.
Tatoeages hebben vaak symbolische betekenis:
- Tribal: geïnspireerd op Maori-, Polynesische of Indiaanse patronen.
- Lower back tattoo: populair bij vrouwen, op de onderrug.
- Tranen onder het oog: teken van rouw of, in sommige bendes, dat de drager iemand heeft vermoord.
- Drie of vijf punten tussen duim en wijsvinger: verschillende betekenissen, waaronder geloof, hoop en liefde.
- Geloof, hoop en liefde: kruis, anker en hart, gebaseerd op 1 Korinthiërs 13:13, populair bij zeelui.
- Blackout tattoo: grote lichaamsdelen volledig zwart.
Tot enkele decennia geleden waren tatoeages vooral populair onder zeelieden en soldaten en nauwelijks bij vrouwen. Tegenwoordig dragen steeds meer mensen tatoeages, zowel mannen als vrouwen. Sommige tatoeages kunnen nog steeds sociaal-maatschappelijke reacties oproepen: zo vertelde een man wiens hele lichaam bedekt is met inkt dat mensen vaak wel een oordeel klaar hebben.
Hoewel werkgevers soms verlangen dat tatoeages niet zichtbaar zijn bij representatieve functies, mag dit wettelijk geen reden zijn om iemand af te wijzen. Het instructierecht van de werkgever mag de persoonlijke levenssfeer van werknemers niet overschrijven.
Tot enkele decennia geleden waren tatoeages in Nederland vooral iets voor zeelieden en soldaten, en nauwelijks bij vrouwen te zien. Tegenwoordig zijn tatoeages mainstream en sommige mensen gaan hierin extreem ver, zo ontmoette ik onlangs een man in de supermarkt wiens hele lichaam was bedekt met kleur. Zijn reactie op nieuwsgierige blikken? “Ach, mevrouw, mensen vonden me toch al niet leuk, nu hebben ze tenminste een reden.”
Daar kon ik hem geen ongelijk in geven en hij zei vriendelijk gedag tegen me. Hij draaide zich om en zei nog even terloops. Maar die zes plaatjes op uw armen mogen er ook zijn hoor! Ik gniffelde wat en ging mijn eigen weg.
metopenblikopkinderen 
Plaats een reactie