Categorie: Uncategorized

Het zijn vaak niet de grote dingen die het doen. Niet de verre reizen, niet de bijzondere momenten waar je weken naar uitkijkt. Maar juist de kleine, alledaagse stukjes van een dag, die bijna ongemerkt voorbijgaan, daar zit voor mij het echte geluk. De ochtend is er daar één van. Niet eens vroeg, niet eens…

Oh jee… Olympische sporten. Ik ga gewoon eerlijk zijn. Ik heb nog nooit naar de Olympische Spelen gekeken. Ja, echt. Nooit.En nee, dat is geen grap. Ik weet dat dit voor sommige mensen bijna heiligschennis is. Van die weken waarin de hele wereld voor de televisie zit, juichend voor sporters waarvan je de naam drie…

Ik moet eerlijk bekennen… het duurde even voordat die op mijn pad kwam. De lagere school is voor mij één grote, zwarte waas. Ik liep er op mijn tenen, alsof ik elk moment kon vallen. Mijn rapporten stonden vol rode en oranje stippen, met één eenzame groene stip, gym. Daar lag mijn kracht. Bewegen, sporten,…

Lieve ik van honderd jaar, Terwijl ik deze brief schrijf, realiseer ik me dat we al over de helft zijn. De helft van het leven ligt achter ons, gevuld met herinneringen, lessen, liefde en soms ook strijd. En toch… voelt het alsof er nog zoveel te leven valt. Alsof het verhaal nog lang niet af…

Soms is een blog gewoon een plek om gedachten te delen. Over wat je bezighoudt, over het leven, over ervaringen of iets kleins dat je wilt opschrijven. Bij schrijfopdrachten hoort vaak een thema of een vraag, elke dag weer een andere. Vandaag is dat bijvoorbeeld, Waar zou je heen willen om eens heerlijk te shoppen?Voor…

Sommige namen voelen meteen goed, alsof ze al een klein verhaal in zich dragen. Polly Mae is zo’n naam. Zacht om uit te spreken, warm om te horen. Een naam die licht en speels klinkt, maar toch iets krachtigs in zich meedraagt. Toen ik nadacht over een naam voor mijn dochter, wilde ik iets dat…

Op de lagere school was lezen voor mij geen hobby, maar een ware survivaltocht. Letters waren geen vrienden van me. Sterker nog, ze leken zich tegen mij te hebben georganiseerd. Hoe die losse tekens samen ineens een woord moesten vormen en dat woorden dan weer een zin werden, was voor mij één groot mysterie. Abracadabra,…

Soms begint een levensverhaal niet met grote gebeurtenissen, maar met kleine momenten die je vormen tot wie je wordt. Als kind had mijn vader een grote moestuin. We gingen er altijd samen naartoe op de fiets. Ik zat voorop, op de stang, met mijn benen naar één kant, veilig tussen zijn armen. Alleen die ritjes…

Geloof ik in lotsbestemming? Die vraag krijg ik wel eens en eerlijk gezegd vind ik het antwoord niet zo eenvoudig. Het hangt er namelijk vanaf wat je precies onder lotsbestemming verstaat. Als het betekent dat alles al vastligt en je leven vooraf bepaald is, dan weet ik niet of ik daarin geloof. Het idee dat…