Welke ervaringen in het leven hebben mij het meest geholpen in mijn ontwikkeling? Als ik terugga in de tijd kom ik uit bij de periode waarin ik mijn tienerjaren achter me liet en op kamers ging, dicht bij de instelling waar ik mijn Z-verpleging volgde. Terugkijkend zie ik wat een enorme rijkdom aan ervaringen die tijd mij heeft gebracht.
Voor het eerst stond ik echt op eigen benen. Ik bewoog me tussen gelijkgestemden, ontdekte de wereld buiten mijn vertrouwde omgeving en stelde mezelf steeds opnieuw de vraag: wie ben ik eigenlijk? Het was een periode waarin alles in een sneltreinvaart leek te gebeuren. Ik leefde intens, maakte keuzes, leerde van fouten en groeide sneller dan ik ooit had verwacht.
Juist die jaren hebben mij geholpen om mezelf te mogen en te kunnen ontwikkelen. Ver weg van mijn ouders vond ik de ruimte om mijn eigen weg te zoeken. Daar kon ik voor het eerst echt mezelf zijn en mijn ideeën zonder terughoudendheid wereldkundig maken. Ik had veel ideeën en een eigen kijk op de wereld om me heen, maar onder het juk van mijn ouders kwam daar weinig ruimte voor. Pas toen ik op mezelf woonde, kon ik ontdekken wie ik werkelijk was en wat bij mij paste.
Die periode heeft de basis gelegd voor wie ik later ben geworden. Het was niet alleen een opleiding in het vak, maar vooral een opleiding in het leven. En hoewel het leven daarna nog vele lessen in petto had, werd juist in die jaren het fundament gelegd waarop ik verder kon bouwen.
metopenblikopkinderen 
Plaats een reactie