Geloof ik in lotsbestemming? Die vraag krijg ik wel eens en eerlijk gezegd vind ik het antwoord niet zo eenvoudig. Het hangt er namelijk vanaf wat je precies onder lotsbestemming verstaat. Als het betekent dat alles al vastligt en je leven vooraf bepaald is, dan weet ik niet of ik daarin geloof. Het idee dat niets te veranderen is, voelt voor mij niet helemaal juist.
Waar ik wél in geloof, is dat dingen soms gaan zoals ze blijkbaar moeten gaan. Niet omdat ze van tevoren zijn uitgestippeld, maar omdat elke keuze die je maakt weer een nieuw pad opent. Je leven vormt zich door de stappen die je zet, de mensen die je ontmoet en de wegen die je durft te bewandelen. Soms leiden moeilijke momenten je juist naar inzichten of kansen die je anders nooit had gehad.
Achteraf lijkt het dan soms alsof alles precies zo heeft moeten gebeuren. Alsof de losse puzzelstukjes ineens in elkaar vallen en je begrijpt waarom bepaalde dingen op je pad kwamen. Misschien noemen mensen dat lotsbestemming. Misschien is het gewoon het leven dat zich ontvouwt terwijl jij je weg zoekt.
Voor mij voelt het ergens als een combinatie van beide, niet alles ligt vast, maar niet alles is ook toevallig. Je maakt je eigen keuzes, en tegelijk vormen die keuzes samen een verhaal dat pas achteraf logisch lijkt. Of dat nu lotsbestemming heet of gewoon levenspad, maakt misschien eigenlijk niet eens zoveel uit.
metopenblikopkinderen 
Plaats een reactie