Vandaag is het Earth Day.
Een speciale dag voor onze mooie blauwe planeet, waarop we allemaal worden gevraagd om moeder aarde wat extra liefde te geven.
Voor mij is dat eigenlijk elke dag.
Ik recycle alles. Echt alles.
Zelfs de kleinste stukjes papier of plastic krijgen hier een VIP-behandeling in de juiste bak. Glas, groen… voor ons is niets te gek.
De was? Zo koud mogelijk.
En daarna gewoon lekker ouderwets aan de lijn, drogend in de zon. Gratis energie, dank u wel moeder natuur.
We rijden hybride, hebben de gemaksbox van Boerschappen en kopen verder zoveel mogelijk lokaal en biologisch.
En als het even kan, lopen of fietsen we. De auto blijft dan lekker staan.
Vandaag heb ik nog wat extra vaste planten gepoot.
Die ik, heel milieubewust én licht hijgend, vanaf het tuincentrum naar huis heb gesjouwd.
Lupine. Korenbloem.
Niet alleen mooi voor het oog, maar ook een feestje voor de bijen.
Want laten we eerlijk zijn… het gaat niet zo goed met onze hommels. Onze grote, zoemende vrienden.
Dus morgen? Misschien nog maar even terug naar het tuincentrum. Voor nog een paar bij-vriendelijke upgrades.
Ik vind Earth Day een prachtig initiatief.
Hoe meer bewustwording, hoe beter.
Maar ergens schuurt er ook iets.
Want terwijl wij massaal overstappen op papieren rietjes en netjes onze afvalbakken sorteren…loopt het stroomnet vast.
Is er discussie, lof en kritiek over energiemaatregelen.
En een stuk verderop in de wereld worden complete regio’s platgebombardeerd.
Dat contrast… dat is soms lastig te bevatten.
Begrijp me niet verkeerd, elk steentje helpt.
Maar misschien zijn we inmiddels op een punt beland waarop dat steentje een klein hunebed moet worden.
Misschien ligt de echte beweging niet alleen bij ons,
maar ook bij degenen die de grote knoppen bedienen.
Tot die tijd doe ik wat ik kan.
Met liefde. Met aandacht.
En met af en toe een licht sarcastische blik op de wereld om me heen. 🌍😄
metopenblikopkinderen 